Archive for July, 2013

Seek votes ,then…

July 30, 2013

Hello world,

December 2013 is not far,but,Lok Sabha elections are expected even before that.Term of Lok Sabha 2009-2014 is scheduled to expire on 31 May 2014. Meanwhile BJP and Congress have started poll preparations much ahead of the expected declaration for the said election .

Bharat K.Shah has given an indepth report after studying voters’ views. Valsad, Navsari and Surat are under heavy rains and that has exposed BJP’s Vikas bogey thoroughly. MPs, MLAs,corporators and members of District and /or Taluka Panchayats as well as Nagarpalikas avoid meeting voters lest they show them pot holes! All roads expose BJP’s prism of corruption prevalent at all levels. Bharat K. Shah has fixed Navsari MP C.R.Patil in a very humorous manner.By the way , voters have given him a popular but equally colloquial name, ‘Chandulal’. As it appears today Navsari MP’s efforts to appease voters by arranging community dinners on various pretexts viz. his children’s weddings have boomranged with multiple questions about his past activities.He is likely to be dropped from the list of candidates for the next Lok Sabha election. He has taken enough advantage of his stint with BJP and NaMo.

NaMo has an ISO certified office at Gandhinagar. Our Chandulal was quick to immitate. He runs an ISO certified office ostensibly for voters.CR Patil@Chandulal is known for his noncompliance of labour laws.It will be interesting to know his new ‘avtar’ after he wounded up his well publicised flagship New Surat Times and his association with Nav Gujarat Times. Let him declare all details of his ISO certified office for public scrutiny and examination by ECI ( Election Commission of India).

i quote,

“વર્તમાન પ્રવાહ

સુરત અને દમણથી પ્રકાશિત ગુજરાતી દૈનિક

તા. ૩૦-૭-૨૦૧૩

વર્તમાન પ્રવાહ- આપણો, સૌનો અરીસો

ભરત શાહ, ૯૮૨૫૦૯૧૬૭૮

સુરત

મત માંગવા આવો છો પછી…

વલસાડ તાલુકાના માલવણના રહીશોએ ધારાસભાની ચૂંટણીમાં ‘નમો’ના નામ પર ભાજપને યાને કમળને માન આપીને ધારાસભ્ય તરીકે ભરતભાઇ પટેલને ચૂંટી કાઢેલા. ચૂંટાયા બાદ સન્માન સમારંભમાં હારતોરા અને ફૂલોના ગુચ્છા લઇને ગયેલા લોકોએ હવે ભરતભાઇ પટેલને શોધવા એમના કાર્યાલય સુધી, વલસાડના સ્ડેટિયમ રોડ પર મોરચો લઇને જવું પડયું. કેમ ? પંદર વર્ષ અગાઉ બનેલા રસ્તા પર હવે વાહનો પણ પસાર થઇ શકતા નથી ? કેમ ? ખાડા પડી ગયા છે. કેમ ? મરામત થઇ નથી. કેમ ? ગ્રામ પંચાયતના કે તાલુકા પંચાયતના બજેટમાં તેની જોગવાઇ થઇ નથી. કેમ ? ધારાસભ્યે એક જ ગામનું જોવાનું હોય નહિ… આખા મત વિસ્તારનું ધ્યાન રાખવાનું હોય. એવું કેમ ? વલસાડ – સુરતના જ મોરારજી દેસાઇએ દેશના નાણાપ્રધાન અને વડાપ્રધાન થયા બાદ એવું કહેલું કે તેઓએ ફક્ત વલસાડ, સુરત અને ગુજરાતનાં જ હિતોનું નહિ પણ આખા દેશનું ધ્યાન રાખવાનું હોય છે ! મોરારજી દેસાઇને વાત તો છોડો… તે તો મોરારજી હતા. સર્વોચ્ચ હતા એટલે બધું ચાલ્યું… ચાલ્યું નહિ દોડયું… પણ ભરતભાઇ અથવા નમો સુદ્ધાં થોડા મોરારજી છે ?

મોરારજીએ જે શીખવેલું કે કહેલું એનો અવળો અર્થ આ ભાજપના કમળધ્વજધારકો અને કેસરિયા ખેસધારકો તેમજ કોંગ્રેસનો ત્રિરંગો પકડનારાઓ જે સમજ્યા તે એ કે મત માંગ્યા પછી, ચૂંટાયા પછી બીજી ચૂંટણી આવે ત્યાં સુધી પોતાનાં હિતો (એમાં પક્ષનાં અને પ્રદેશનાં, દેશનાં હિતો આવી જાય) સિવાય બીજા કશાનું ધ્યાન નહિ રાખવાનું. મતદારોને કામ હશે, ગરજ હશે અને બેનંબરી કામો કરાવવાં હશે તો નાનામોટા ‘ગાંધીજી’ને લઇને આવશે ! ગાંધીબાપુ ભલેને સ્વર્ગે પહોંચ્યા, ગોડસેએ તેમના દુઃખી જીવને કોંગ્રેસીઓથી મુક્ત કરેલો… પણ પછી તેમને ચલણી નોટો પર અને દેશભરની સરકારી કચેરીઓની દિવાલે ગોઠવી દીધા એટલે થયું એવું ગાંધીમુક્ત થયેલા કોંગ્રેસીઓ અને પાછળથી તો બધા યે રંગના રાજકર્તા રાજકારીઓ સમજેલા… રશિયામાં લેનિન અને ચીનમાં માએ ત્સે તુંગના વિચારોનું વારસોએ તર્પણ કરી નાંખ્યું અને તેઓના ફોટા કાયમ રાખ્યા તેમ જ સ્તો… ‘નમો’નું ચલો દિલ્હી અભિયાન સફળ થાય એટલીવાર ગાંધીબાપુના ફોટાને પણ આરામ આપી દઇશું !

મતવિસ્તારની, મતદારોની, બીજા નાગરિકોની કાળજીની અને સેવાચાકરીની વાત કરતાં કરતાં ગાંધીબાપુના પાટે ક્યાં ચડી ગયા ? એ જ ગાંધીબાપુએ કહેલું કે સેવા કરો અને મેવાની અપેક્ષા નહિ રાખો. એ તો ગાંધીબાપુ પાસે તો બિરલા હતા એટલે તેમને એવી બધી વાતો કરવાનું પોસાયેલું… આપણી પાસે ક્યાં બિરલા… સોરી, સોરી તાતા કે મુકેશ અંબાણી છે ? તેમને તો નમોએ ગજવે ઘાલ્યા… આપણું શું ? ધારાસભ્ય અને સંસદ સભ્ય થયા પછી સરકારી ગાડી મળે કે નહિ ? એવો પ્રશ્ન પૂછવાનો નહિ. મહાનગરપાલિકા, નગરપાલિકા, તાલુકા અને જિલ્લા પંચાયતના સમિતિ અધ્યક્ષોને પણ ખુરશી મળતાં વાર જ ચતુરચક્રીનું સુખ પ્રાપ્ત થાય ! જેને આવાં સુખ નહિ મળે તે ભાઇ કે બાઇમાં એટલું મીઠું ઓછું !! ધારાસભ્ય કે સંસદસભ્ય થયા પછી રાજ્યની માર્ગપરિવહન બસોમાં રીઝર્વ રખાયેલી બસની બેઠકનો ઉધ્ધાર થોડો થાય ? પેસેન્જરો ટીંગાતા જાય એના કરતાં ભલે ને એના પર બેસતા… અલબત્ત ટિકિટ ખરીદીને જ સ્તો… પ્રજા એ મફત સગવડ શેની મેળવવાની ? ધક્કા ખાવાની, ખાડા ટેકરાવાળા રસ્તા પર ઠોકરો ખાવાની, વાહનો હોય તો આમતેમ કુદાવીને કમરના મણકા ઢીલા કરીને પાછી ખિસ્સાં ઢીલા કરવાની… દરેક ઠેકાણે લાઇનમાં કલાકે સુધી ઉભા રહેવાની…

ભાઇ ભરતભાઇ પટેલ ધારાસભ્ય થયા તો શું થયું ? લોકોએ આમ એમની ઓફિસે મોરચો લઇને પહોંચી જવાનું ? ખાનગી વાત એ છે કે ધારાસભ્યે જ આવો મોરચો લઇને આવવા કહેલું, કેમ ? પ્રસિદ્ધિ મળે અને રસ્તો રીપેર કરાવવાની બજેટની જોગવાઇ ઠેઠ નમો પાસે જઇને કરાવવાનો રાજમાર્ગ મળે… આ સેવક એવું આરામથી કહી શકે કે, “રાષ્ટ્રીય ધોરી માર્ગ પર પણ ખાડા છે, રાજ્યના કે ડિસ્ટ્રીક્ટના કહેવાય તેવા રસ્તા પર પણ અનેક ખાડા છે. તાજા બનેલા રસ્તાઓ પર પણ ખાડા છે. સુરત મહાનગરપાલિકાના સ્વચ્છ શાસનમાં બનેલા નવા બ્રિજ, ઓવરબ્રિજ, રાજપથ પર ખાડા નહિ ગાબડાં છે… તો આ કેવડિયા ફળિયાના પંદર વર્ષ અગાઉ બનેલા રોડ પર ખાડા નહિ હોય તો શું હોય ?” ભલુ થજો નાસાવાળાનું… ચંદ્રના ખાડા સાથે સરખામણી કરવાનો, મોકો તો આપ્યો… નમોના એટલે કે અમારા ગુજરાતના એટલે કે ભાજપના ‘વિકાસ મોડલ’નું આ પ્રત્યક્ષ દર્શન ગામેગામ, શહેરે શહેર, પ્રત્યેક ગુજરાતી કરી રહ્યો છે, અનુભવી રહ્યો છે… પક્ષમાં આપવાના, મોનીટરને આપવાના અને અધિકારીઓમાં વહેંચવાના તે બધા ટકા તો આ ખાડાના સમ પ્રમાણમાં જ રહેવાના ને ! કોન્ટ્રાક્ટ પણ પાછા મામકાના હોય ને… એ બાપડાને થોડા શૂળીએ ચડાવાય ?

એક રસ્તાની વાત ક્યાં કૂટો છો… ઉત્તરાખંડમાં કોનું રાજ છે… બોલો જોઉં… કોંગ્રેસના વિજય બહુગુણાનું… વિજય જેવો તેવો થોડો હોય… પાછો અનેક ગુણોવાળો… ચારધામના રસ્તા, પુલ, ઘરો બધું આ વરસાદમાં ધરાશાયી થઇ ગયું તો આપણા નમોના ભાજપના રાજમાં, વાઇબ્રન્ટ ગુજરાતના તાલે તમે ઠોકર ખાઇને પણ જીવી શકો છો કે નહિ ? માન્યું કે નમો હવે ફક્ત ગુજરાતના જ નાથ નથી રહ્યા, ભારત સમ્રાટ થઇ ગયા છે… પણ કેદારનાથ, બદ્રીનાથ, અમરનાથમાં જે રહે છે તે બધા નાથોના નાથ કોની આગળ શિયાવિયા થઇ જાય ? બોલો… શક્તિ આગળ… કઇ શક્તિ ? જગદંબા… એ જ જગદંબાના અમારા નમો પાક્કા સેવક છે… વર્ષમાં બબ્બેવાર નોરતાં આવે તે તો નમોના લાભ માટે જ… આખા વર્ષમાં શરીર પર હોદ્દાનો જે ભાર ચડયો હોય તે નકોરડા અપવાસથી ઉતરી જાય… એકાંતવાસમાં જઇને જાત સાથે વાત કરીને નમો પાછા તાજા થઇ જાય… વિકાસનું ઘોડું દોડાવવા માટે… કોંગ્રેસવાળાને નમોના અશ્વમેઘની ભારે ચિંતા… તેઓનું ખચ્ચર સાલું દોડે જ નહિ… અમારા ખાડા અમારા ઘોડાને થોડા ઠેબે ચડાવે ? અમારા ઘોડા તો પવનવેગી… ખાડા ગમે તેવડા હોય કૂદાવી જાય… રાણા પ્રતાપનો ઘોડો અને સુરતના સહરા દરવાજે ઉભેલી શિવાજી મહારાજની ઘોડી… ભૂલ થઇ ગઇ… ઘોડી નહિ ઘોડો… નહિ, નહિ ઘોડો.. અરે, છોડો અને છોડો…

સુરતના સહરા દરવાજે શિવાજી મહારાજને કડોદરા, ધુલિયા, નંદરબાર તરફ જતા જોતા રાખીને નવા સુરતના નવા ટાઇમ્સના સપનાં દેખાડીને, અમારા સી.આર. સુરતના ભૂલ્યા, નવસારીના એમ.પી. થઇ ગયા… નવા સુરતના નવા ટાઇમ્સ, જૂના થઇ જતાં જેવાં તેનાં નસીબ કહીને હવે ‘સાહેબ, તેવા કાશીરામ રાણાની અદ્દલોઅદ્દલ નકલ જેવું સંસદમાં સુરત કરવાની વેતરણમાં પડયા હોય તેવું લાગે છે… નહિ તો શહેરે સુરત, શહેરે નવસારીની ખાડાઢંગી જમાત તરફ નજક જાય, જાય ને જાય જ… આ કમિટિ, પેલી કમિટિમાં બધું જ પૂર્ણ કરીને બધું જ અંકે કરી લેવાની લાહ્યમાં અમારા આ ચંદુલાલ મતદારોને ભૂલ્યા નથી. હુરતીઓ અને નવહારિયાઓ પોતાના વહાલા નેતાનો આ હુલામણા નામે ઓળખે છે કેમ ? આ નામ પોતીકું છે… ચંદ્રકાંત બોલતાં જીભને લોચા વળી જાય. પાટિલ બોલે તો યાદ આવે કે આ તો મૂળ પરાયો… સી આર બોલે તો બીજાના કોન્ફીડેન્શીયલ રીપોર્ટ (સી.આર.)ની છી… છી… ની વાસ આવે… મસ્સ મોટા કિલ્લામાં ડઝનેક કર્મચારી- કર્મચારિણી રાખીને મતદારોને સંભાળવાનો કરતબ પાછો આઇ.એસ.ઓ. માર્કાનો એમણે કેળવ્યો છે. એ બધાંને પગાર, ભથ્થું વગેરે શું આપવાનું ? એ તો બધા સાહેબની સેવા કરે છે ! બધું છે… પણ નવસારી, સુરતના સંસદીય મતવિસ્તારમાં ચંદ્રના ખાડાની હરીફાઇ કરે તેવા ખાડા અને ગાબડાં પણ છે… એ ખાડા ગાબડાં ક્યા સમપ્રમાણમાં હશે… નમો જાણે… પ્રવીણ જાણે… નરોત્તમ જાણે… ભીમજી જાણે… આ તો થોડામાં ઘણું…”

i unquote.

Advertisements

Desire for US , Canada and a Baby Boy

July 29, 2013

Hello World,

Vartman Pravah is a Gujarati daily published from Daman and Surat. Bharat Kantilal Shah,63 years is a maverick media person known in media circles of Gujarat,Maharashtra and New Delhi.Often loved but secretly feared and awed by almost all who count in ‘Who is Who’in Gujarati print media,he is a proven man of all weathers.Fit for all jobs related to Media,he can do and ha can undo ! Well experienced and equally well connected with people from all walks of life and cross sections of society.He has fought against all sorts of odds and difficulties created by a very powerful lobby of opponents.He is a close witness to a steady downfall in standards in public life and therefore media.

His column is a sort of reflections of society we live in.It is difficult for me to translate his writings into English.

i am grateful to him and his editor and proprietor,Mukesh Gosavi for allowing me to translate his writings into English and Hindi,download,upload,cut,copy,paste and post his column with or without my comments on my Facebook,Google+,Twitter and Blog posts.

i quote,

“વર્તમાન પ્રવાM

સુરત અને દમણથી પ્રકાશિત ગુજરાતી દૈનિક

તા. ૨૭-૭-૨૦૧૩

વર્તમાન પ્રવાહ- આપણો, સૌનો અરીસો

ભરત શાહ, ૯૮૨૫૦૯૧૬૭૮
સુરત

આપણો સમાજ ૨૦૧૩ની સાલમાં હજુ કેટલો જુનવાણી અને પછાત છે તેની ખાતરી થાય તેવા કિસ્સા રોજ બરોજ અખબારોના પાને ચમકીને શહેર ગામના શેરી મહોલ્લાના ઓટલે ઓટલે અને હવે સોશિયલ મીડિયામાં ચર્ચાય છે. જે બધું કરવા ઘટે તે તો સામાવાળઆએ જ કરવાનું, આપણે પોતે નહિ એવી સગવડિયા વૃત્તિ આપણે સૌ હજુ સુધી છોડી શક્યા નથી. ‘અબક ભાઇ યા બહેન આવા’ અને ‘કખગ કાકાકાકી તેવા’ તેવી પારકી પંચાતમાં સૌને આનંદ મળે છે. પાછો તે મફતમાં મળે છે… તો શો વાંધો ? પરંતુ કિસ્સામાં ચર્ચાનારાં પાત્રોની તનમન અને ધનની દશા તો તેઓ જ બિચારા જાણે…

વિદેશ પ્રવાસની ઘેલછા કોને નહિ હોય ? નમોથી શરૃ કરીને ગામડા ગામના થોડું ઘણું ભણેલા દરેકને શક્ય હોય તો પ્રથમ પસંદગી તરીકે અમેરિકા, દ્વિતીય ક્રમે કેનેડા… તે પછી બ્રિટન, ઓસ્ટ્રેલિયા, ન્યુઝીલેન્ડ જર્મની… જવા મળે અને ત્યાં જ કાયમી રહેઠાણ મળે તે વિચાર જ રોમાંચક છે. જે યુવક યુવતીના માબાપ, ભાઇબહેન અમેરિકા, કેનેડા હોય તેના લગ્નના બજારમાં રૃપરંગ ભણતર સાથે થોડા ચાન્સ વધી જાય. તાજેતરમાં એવો કિસ્સો થયો કે લગ્ન પછી યુવકે કેનેડા પહોંચીને નહિ, ભારતમાં રહ્યે રહ્યે જ કેનેડા જવાનું ‘ફાઇનલ’ થતાં વાર જ બીજી વધુ કસવાળી કન્યા જોડે બીજું લગ્ન કરી લીધું ! પહેલા લગ્નવાળી પત્નીની પીઠી અને મહેંદીના રંગ અને સુગંધ તો હજુ તાજાં જ છે… હવે પહેલા લગ્નવાળી યુવતી અને તેના માબાપ ‘પેલો’ ભાગી જાય તે પહેલાં તેના પાસપોર્ટ વિ. જપ્ત કરાવવા વકીલોને ત્યાં, પોલીસ સ્ટેશનોમાં અને કોર્ટમાં આંટાફેરા કરી રહ્યા છે. નવેસરની પરણેતર તો બાપડી બધું જાણીને સુખમાં પડેલી એટલે હવે કોનો વાંક કાઢે ?

લગ્નની આમલી પીપળી બતાવીને સગીર યા વયસ્ક યુવતીને ફસાવનારા શેરી, મહોલ્લા, ગામના, પરગામના અને બીજા જીલ્લા યા રાજ્યના યુવાનોના કિસ્સા તો આંગળીના વેઢે ગણાય. રંગરાગ ખેલીને, શહેરની હોટેલોના મેનેજરોને બેનંબરી કમાણી કરાવીને, યુવતી ગર્ભવતી થાય એટલે તેને આશાનું ગાજર પકડાવીને નોકરી ધંધો રહેઠાણ અને ગામ સુધ્ધાં છોડીને રફુચક્કર થનારા ‘સાહસિકો’ની હવે ખોટ રહી નથી. ટીવી ઇન્ટરનેટ, મોબાઇલ પર કે છાપામાં આવી દુઃખદ કહાણીઓ વાંચીને પણ સમજણી નહિ થયેલી યુવતીઓ હોર્મોનના પ્રતાપે યા સંગત દોષે આવા રંગીલાઓની જાળમાં આરામથી ફસાય, ગર્ભપાત કરાવનારા તબીબોને કમાણી કરાવે, હોટેલના સીસીટીવી કેમેરામાં ઝડપાઇને વીડીયો ક્લીપમાં ‘બધે બધ ફરે’ છેવટે બદનામીના ડરથી આપઘાત કરે યા નફ્ફટ થઇને કોલગર્લ બની જાય. તેવી નહિ સધવા, નહિ વિધવા એવી રૃડીરૃપાળી કન્યાઓ ‘એસ્કોર્ટ ગર્લ’ના રૃપાળા નામ સાથે વીઝીટીંગ કાર્ડ સુધ્ધાં છપાવીને આરામથી જીવન વ્યતિત કરે. લીવ ઇન રીલેશનમાં રહેનાર કોઇ મળે તો ઠીક છે નહિ તો સરખે સરખાનું ‘કોમ્યુન’ બનાવીને રહે. સુરત, નવસારી, વલસાડ, બારડોલી, વાપી, દમણ, ભરૃચ એમ બધે બધ આ વાત હવે સામાન્ય થઇ ગઇ છે. બે ચાર ચોખલિયાઓ સિવાય કોઇના પેટનું, પાણી પણ આ બાબતે હલતું નથી. પોલીસવાળા પણ શું કરે ? કેટલાની સામે ‘ઇમ મોરલ ટ્રાફીકીંગ’ના કેસ કરે ? બીજાં કામો ઓછાં છે કે આ રમણીઓ અને રંગીલાઓને સુધારવાના ધખારા કરે ? જે મળ્યું તે લાભનું સમજીને સલાહો આપીને બધા કેસની પતાવટ કરી નાંખે… કો’ક ભૂખ્યો હોય તો તે વહેતી નદીમાં હાથ પણ ધોઇ લે…

શું કરવું અને શું નહિ કરવું તેની સમજ ભણેલાઓમાં યોગ્ય રીતે હોય એવું માનવાનું ભારે ભૂલ ભરેલું છે. હજીરાની પ્રખ્યાત એન્જિનીયરીંગ કંપનીના ટેક્નોક્રેટ બાપ-દીકરાનો કિસ્સો આનું ઉદાહરણ છે. ખાધેપીધે સુખી અને શરીરે સ્વસ્થ, તંદુરસ્ત એવા આ કુટુંબમાં દીકરાના લગ્ન પહેલાં ત્રણ સભ્યો હતા. મા-બાપ અને દીકરો. દીકરો ત્રીસને વટાવવા સુધી પહોંચ્યો, પણ લાડી મળી નહિ. એકનોએક દીકરો. સુખ સંપત્તિ અન્યોને અદેખાઇ ઉપજે એવાં, તેવી જ રમતી ગમતી વીસીમાં પહોંચેલી અને હજુ તો ગ્રેજ્યુએટ પણ નહિ થયેલી એકની એક એવી નાતની જ યુવતી સાથે ગોઠવાયું અને લગ્ન પણ રંગેચંગે થઇ ગયાં. હજુ તો વરવહુને હનીમુનનો કેફ ઉતરે તે પહેલાં તો સાસુમાને દાદી બનવાનું શૂર ચડયું. વહુ તો કોલેજની છેલ્લી પરીક્ષા કઇ રીતે સારી પેઠે પાસ કરવી તેના પ્લાન બનાવે, વર તેને અનુકુળ થવા પ્રયત્ન કરે… ત્યાં સાસુ-સસરાએ બોમ્બ ઉપર બોમ્બ ફોડવા માંડયા. દીકરાનું માબાપ આગળ કંઇ ઉપજે નહિ તે પણ માબાપના ઝટપટ દાદા-દાદી બનવાના સ્વપ્ન પૂરા કરવા ખંતીલો થઇ ગયો. હવે બાપડી પેલી વહુ શું કરે ? પેલા ત્રણ તો એને લઇને શહેરે સુરતના પ્રસિદ્ધ પ્રસુતિવિદ્યા તજજ્ઞા અને સ્ત્રીરોગ નિષ્ણાતને ત્યાં પહોંચ્યા. ફરમાઇશ મૂકી, “અમારે તો દીકરો જ જોઇએ!” લો ! પેલો તબીબ તો ચકરાવે ચડી ગયો. ….હવે એના પાપી પેટનો સવાલ આવ્યો. પેલી ગરજવાન ત્રિપુટીને જો સાચી વાત કહે કે, “આ બાપડીને બે ત્રણ વર્ષ તમારા કુટુંબમાં ગોઠવાઇ જવા દો” વીસ વર્ષની વયે કંઇ રીતે કહેવાય કે એ મા બનવા સક્ષમ નથી. જ્યારે એની શારીરિક અને લેબોરેટરી તપાસના બધા રીપોર્ટ નોર્મલ હોય ?! માબાપ અને દીકરો તો ગરજવાન એટલે તેઓને લાડીલી, કોડીલી વહુના દુઃખો દેખાય પણ નહીં અને સમજાય પણ નહિ. પેલા પુરુષ તબીબે વિચાર કર્યો, “જો આ ત્રિપુટીને ના કહીશ કે સાચું કહીશ તો એક સારું ફેમિલી હાથમાંથી જશે. તેઓ ચોક્કસ સ્ટેશને સેન્ચુરી મારવા પહોંચશે. તેથી એણે તો દવા ઇન્જેકશનોનો મારો ચાલુ કરી દીધો. હવે તો ઉપરવાળો જ કંઇક ચમત્કાર કરી શકે ! પેલી બિચારી વહુનું માસિક ઋતુચક્ર તો ઠીક, બધું જ પેલી ત્રિપુટી અને ડોક્ટરના ચોખડે ચોપટ થઇ ગયું. પોતે એકની એક, છૂટાછેડા લે તો માબાપની શી દશા થાય ? કાયમ હસતી, રમતી ને હવે કાયમની ઉદાસી ચહેરા પર વસાવીને જીવતી રહી શકે છે ખરી… ભણેલા, ખૂબ ભણેલા, અતિ પ્રતિષ્ઠિત, પૈસાપાત્ર કુટુંબની આ દશા હોય તો બીજાની શી વાત કરવી ?

અરીસો તો જે હોય તે બતાવે. આપણે સૌ કઇ દિશામાં જઇ રહ્યા છીએ ?! આ તો થોડામાં ઘણું.”

i unquote.

A Case of Namo and his loyal Indian idiots

July 23, 2013

Hello world,
Indian political circus is now busy in the USA.Reason? Rajnathsinh is canvassing for NaMo’s US visa. Only he ,NaMo and their supporters know and make us believe that US Visa for NaMo is a matter of life and death for America and India.
i invite you to read the following piece and prove me wrong without any mercy.

i quote,
“65 MPs write to Barack Obama: Don’t give visa to Narendra Modi – The Times of India
One letter was signed by 25 Rajya Sabha members and the other by 40 Lok Sabha members written on Nov 26 and Dec 5, 2012, and re-faxed to the White House on Sunday.
The Times of India.”

It’s a world of Indian idiots !

“These 65 members of parliament, Rajnathsinh,BJP’s national president,NaMo@Narendra Modi,NaMo’s overzealous Media PR Team, NaMo’s canvassers in the USA are all superfine idiots.They simply forgot USA’s procedures for immigrant and nonimmigrant visa.NaMo is not the Prime Minister or the President or the Vice president of India.He is the Chief Minister of India’s state/province of Gujarat.Gujarat is not the only state, it is one of many states.NaMo does not qualify for diplomatic visa,enjoyed by state heads of Iran ,Palestine, Cuba and North Korea,whose leaders’ entry into the USA is restricted only to their visits to UN Head Quarters.NaMo has to apply for non immigrant visa.File necessary papers and appear before the interviewing visa officer at US Consulate General at Navi Mumbai.US Secretary of State,the Vice President and the President have no sanction or authority whatsoever to doubt or change or challenge the discretion of the respective officer.

i know of a case where Indian visa seeker submitted a letter by Condoleezza Rice ,the then Secretary of State at the time of interview.No need to say, he was not issued visa then,but never thereafter.The young visa officer smiled and put aside the said letter. i still fail to understand why my friend used that letter purportedly given for another reason in very different context.

Even if an alien is granted multiple entry visa in visitor’s category or businessman’s category,the immigration officer at the US port of entry can /may deny permission to enter US and order deportation the very next moment.The Immigration Officer at US port of entry is another officer who has discretionary powers not interfered with by any one including the President of the USA.

That is the law. Americans abide by it,therefore America rules over the globe.It is not Pax India-na ,it is Pax America-na.We as Indians take law very very casually and are often proud in disobeying it.That is the difference.

The Govt of USA should prepare a list of Indian Americans .to throw them out as they have proved repeatedly beyond doubts that as American citizens they are not loyal to America and have basic instincts to violate or circumvent the legal system in the country of their citizenship.

We are all idiots ,therefore forget very conveniently that we are interfering with USA’s internal policy matters.They know what is best for the USA.Let NaMo apply and let them decide.

Rajnathsinh has forgotten all political and diplomatic norms.That is enough for his credentials to be the president of a national party.

What NaMo wants to achieve is very childish.If he is granted visa,he wants to play it as his victory over US Govt ! His Media PR Team wants to herald it as a victory that qualifies him to be the next Prime Minister of India.

Potential and proven law breakers,as they are , our Indian MPs who are supposedly the signatories of the letters to the President of the USA, used signatures of two communist leaders by forging them using ‘copy and paste technique’.So that shows where we have come to stand.

i unquote.

Builders’ Alphabets

July 23, 2013

1

વર્તમાન પ્રવાહ

સુરત અને દમણથી પ્રકાશિત થતું દૈનિક

૨૩-૭-૨-૧૩

વર્તમાન પ્રવાહ

આપણો, સૌનો અરીસો

ભરત શાહ

૯૮૨૫૦૯૧૬૭૮

બિલ્ડરોની બારાખડી અને એબીસીડી ઇ…

સુરત મહાનગરપાલિકાના આરોગ્ય ખાતાને આવકનું એક અતિ મહત્વનું પાસું જે આજ સુધી પત્રમ્, ફલમ્, પુષ્પમ્ના દૂષણને લીધે હાથવગું હોવા છતાં જોજન દૂર ચાલી ગયેલું તે ફરી યાદ આવ્યું હોય તેવું જણાય છે. તેમાં આમ તો વહીવટની નિપુણતા પ્રમાણીને બહુ હરખાવા જેવું નથી, કેમકે, કેસરિયા બ્રિગેડ જે આમ તો ગુજરાત હાઇકોર્ટ અને સુપ્રિમ કોર્ટ ઓફ ઇન્ડિયાને પણ ગણકારતી નથી. તે તેને હવે ફાવતું આવતાં ગુજરાત હાઇકોર્ટના ચુકાદાની, ગાઇડ લાઇન્સની દુહાઇ આપવા લાગી છે ! કેમ ભાઇ, હૃદય પલટો થયો કે શું ? જાણકારો એવું કહે કે હૃદય હોય તો તેને કોઇ અસર પહોંચે ! અહીં તો બધું મગજથી અને રૃપિયાના સિક્કાના અવાજથી યા ગાંધીજીની છાપ વાળી મોટી નોટોના ફરફરાટથી ચેતન આવે !

મહાનગરપાલિકા આજકાલ હાઇકોર્ટની ગાઇડ લાઇન્સ લઇને બિલ્ડરો, કોન્ટ્રાક્ટરો અને અમુક કિસ્સાઓમાં મિલકતદારોની બેદરકારી, કાયદાને ખિસ્સામાં રાખવાની ફાંકેબાજી અને પોતાના જ કર્મચારીઓની લાંચરૃશ્વત સ્વીકારવાની મજબૂરીની ઉપરવટ જઇને ઘડબડાટી બોલાવી રહી છે. ક્યાંક આ પ્રવૃત્તિમાં શહેરના ખાખી વરદીધારીઓ પણ પોતાની મેળે યા મહાનગરપાલિકાના કહેવાથી જોડાઇને શહેરને પુનઃ સ્વચ્છ, રોગમુક્ત કરવાનું પુણ્ય કમાવા જોડાયા છે. બિલ્ડરો અને કોન્ટ્રાક્ટરો (મહાનગરપાલિકાના પોતાના પ્રોજેક્ટના ઇજારદારો સુધ્ધાં) બિચારા માથે હાથ દઇને સાત ઝોન મળીને રૃા. ૧૩.૪૮ લાખનો ચાંલ્લો કપાળે ચોડાવીને બેઠા છે. એક બિલ્ડરને તો એવું જ્ઞાાન લાધ્યું કે હિસાબ કિતાબ કર્યા પછી બાંધકામ સ્થળે એણે કામચલાઉ હોસ્પિટલ (દશ બેડની- મેડિક્લેઇમ વાળા ધોરણ મુજબની) જ ઉભી કરી દીધી. એ મહાશય કે મહાશયોનો પથારો એવો જંગી કે એક મોબાઇલ વાન અને બે ડોક્ટરો પણ સાઇટના મજૂરો માટે રાખ્યા કે વસાવ્યા ! રખે એવું સમજતા કે આ ડેવલપર સેવાભાવી મહાજન છે. મજૂરોની ભારે તંગી, કેળવાયેલા કડિયા, મિસ્ત્રી, બેગારી, પ્લમ્બર, ઇલેટ્રીશિયન વિગેરેની ફોજને જો પોતાની સાથે વળગેલી, ચોંટેલી રાખવી હોય તો સ્પર્ધાત્મક મજૂરી ઉપરાંતની બીજી સગવડો જેવી કે રહેઠાણ, દવાદારૃ, બને તો સમૂહમાં બનતું ભોજન, ચા-પાણી, કપડાં, ગમબૂટ અને પેલી પોટલી પણ આપવી પડે, તે માટેની તૈયારી રાખવી પડે. આ તો પાછું મજૂરી ઉપરાંતની સગવડોમાં ગણાય ?! ખાનદેશી, પંચમહાલિયા, ઉડિયા અને તેલુગુ કારીગરો ઉપરાંત કાઠિયાવાડી રોજમદારીયાઓને ચોપડે રજીસ્ટરમાં ચડાવવાના, રીતસરના સહી અંગુઠા લેવાના, સામૂહિક વીમા યોજનાના વીમેદારો બનાવવાના, અકસ્માત વખતે મળતા લાભો તેઓને પ્રાપ્ત કરાવવાના તો તે બધા શેઠને વળગીને ગ્રીનમાં વધુને વધુ ગ્રીનરી ઉમેરવા પ્રવૃત્ત થાય.

વર્ષો પહેલા ઝીણાભાઈ દરજીવાળી ટોળીને આવો ચાળો સૂઝેલો. દક્ષિણ ગુજરાતની સ્યુગરમીલોના ખેડૂત ખાતેદારોના ખેતરોમાં શેરડીની કાપણી અને આનુસંગિક કામો માટે આવતા ખાનદેશી મજૂરોના ઉત્કર્ષમાં જ દરજી આણિ મંડળીને પોતાનો ઉત્કર્ષ દેખાયેલો. ખેડૂત ખાતેદારોએ આ હંગામી, સિઝનલ મજૂરોને સહેવાની સગવડ, અનાજ, તેલ, ઘી, દવા દારૃ પુરા પાડવાની અને કપાયેલી શેરડીના વજન મુજબ રોજી આપવાની માંગ સાથે હડતાળ પડાવેલી, ખેડૂત ખાતેદારો કમરેથી બેવડ વળી ગયા. ઝીણાભાઈ આમ તો જન્મે દરજી પરંતુ એમણે આખી જીંદગી બીજાઓનાં કપડા ફાડવાનું જ કામ કરેલું. એવી સ્થિતિ થઈ કે સુગરની સહકારી મીલો જ બંધ થઈ જાય, વહેવારું ખેડૂતોએ ઉકેલ કાઢયો કે ઝીણાભાઈની મોટી મોટી માંગણીઓને જેતે સુગર ફેક્ટરી જ પુરી પાડે અને તે બધો ખર્ચો શેરડી ઉત્પાદકોના હિસાબમાંથી વસૂલ કરવામાં આવે. હવે તેમાં સોનિયા ગાંધીની કિચન કેબિનેટની ડાબેરી ટોળીએ નરેગા યોજનાનો પલીતો ચાંપ્યો એટલે ખાનદેશી મજૂરોનો પ્રવાહ વસૂકી ગયો. શેરડી રોપવા અને કાપવા માટેની યાંત્રિક સગવડો કરવાની મથામણો નાછૂટકે કરવાનો વારો આવ્યો. બાંધકામ ક્ષેત્રના મજૂરોને અસંગઠિત મજૂરોના વગેરેમાં ગણીને તેઓના લાભમાં સનત મહેતા જેવાઓ ઘણા સમયથી પ્રવૃત્ત છે. નેતાઓના તો વહાણ કેદિ ડૂબેલા કે આજે ડૂબે ? બિલ્ડરો, ડેવલપરો કંઈ જેવી તેવી માયા થોડી છે ? જાન એક ટંક જમે કે ખાઈ પીને નાચગાન કરે, બધો ભાર કન્યાના બાપની કેડ પર (ખિસ્સાં પર) જ આવે. તેમ આ બધી પાડાપંચાત આખરે તો જે રો-હાઉસ, બંગલો, ફાર્મહાઉસ, ફલેટ, ડુપ્લેક્ષ, પેન્ટ હાઉસ ખરીદનારા ગ્રાહકના ખિસ્સાને નડે. પોતાનો નફો ઓછો કરીને, ગ્રાહકને લાભ કરાવીને, મજૂરોને બધા લાભ આપવાનો સમાજવાદ કોઈ બિલ્ડર, આર્િકટેક્ટ, ડેવલપરે અપનાવ્યો હોય તો એને ફુલગુચ્છા આપીને સન્માનવો જોઈએ. છે કોઈ લાયક બિલ્ડર ? છે કોઈ એવો આર્િકટેક્ટ જેના બધા પ્રોજેક્ટ નિયમ અનુસારના બાંધકામવાળા જ હોય ?

આવો એક કે અનેક સવાલો શહેરના અને દક્ષિણ ગુજરાતના બિલ્ડરો, આર્િકટેક્ટો, ડેવલપરો અને લેન્ડ ઓર્ગેનાઈઝરોને પૂછી શકાય. જવાબ આપવાનો આવે ત્યારે અચ્છા અચ્છા નામધારીઓ શિયાવિયાં થઈને મોં સંતાડવા માંડે. ભઈશાબ, લપ છોડોને. એ જ એક જવાબ હોય. ટકોરાબંધ વાત કરે એવો કોઈ વીરલો હોય તો તે આ ઉદ્યોગમાં ટકે જ કેવી રીતે ? મજૂરોને આવી બધી સગવડો આ પહેલાં આ વ્યવસાયમાં કોઈએ આપી નથી. મહાનગરપાલિકાએ પણ આ પહેલાં આવી એકધારી તકેદારી રાખી નથી. ભલું થજો, ગુજરાત હાઈકોર્ટનું કે આખરે કોઈ કેસરિયા અને ધોળિયાના દિલોદિમાગને કરંટ પહોંચે તેવું કંઈક કર્યું. આમ તો અર્પણા મેડમના સમયમાં સુરત બિલ્ડર એસોસિયેશનમાં ૪૭૩ બિલ્ડરો, ૧૧૨ આર્િકટેક્ટ, ૪૭૬ સિવિલ એન્જિનીયર અને આર્િકટેક્ટ, ૭૪ સરકાર માન્ય વેલ્યુલરો, ૧૮૨ ઈન્ટીરીયર ડીઝાઈનરો- ડેકોરેટરો અને ૭૦ બિલ્ડર કમ ડેવલપરો નોંધાયેલા હતા. અર્પણા મેડમની કૃપાથી ચાર પાંદડે થયેલાઓએ લેન્ડમાર્ક નોંધાવ્યા, કૃપા અવકૃપાના વારાફેરાથી કેટલાક ચાર ગજના થયા, કેસરિયા- ધોળિયા હાથીઓના મહાવત તરીકેની ફરજ બજાવીને કેટલાક સાગર તરી ગયા, બે ચાર તો ચમક દમક રાખીને શિક્ષણ અને આરોગ્યના ક્ષેત્રમાં સવાયા પુરવાર થયા, બે ચાર તો રામ અને કૃષ્ણના સહારે સચ્ચિદાનંદના જાપ કરતાં કરતાં ગંજાવર કહેવાય તેવા ધોળા નાણાના ડુંગરે બેઠા. અર્પણા મેડમની આરતી ઉતારીને નમોને નમન કરતાં તરતાં કરડા ચહેરા પર વાંકડિયા મૂછ પર લીંબુ રાખીને, થોડો સમય તુરંગના ચતુરંગ જોઈ જાણીને સજ્જન બિલ્ડર થયેલા, ગાદીએ બિરાજેલા પણ છે.

શહેર ભરની અને હવે તો દક્ષિણ ગુજરાત વટીને મુંબઈ -મહારાષ્ટ્રની લગોલગ પહોંચેલા બિલ્ડરો, આર્િકટેક્ટો, ડિઝાઈનરો અને ડેકોરેટરો સાથે હવે હરીફાઈ કરવા લાગેલો નવો વર્ગ માટી, રેતી, કપચીનો વેપલો કરનારાઓનો છે. વ્યાસા સાહેબ નામના અદકપાંસ ળિયાએ કાયદાના અમલનો જે ઝપાટો બોલાવેલો તેને લીધે હવે બારોબાર બધું જમીને જાડાપાડા થયેલા આ વેપારીઓ બધાની નજરે ચડી ગયા છે. સુરતના લોકોને હીરા, સોનું, કાપડ, ઈલેકટ્રોનિક સામાન, પથારીમાંના મનોરંજન માટેનાં સાધનો, અત્તરો, વાઈન, બ્રાન્ડી, વ્હીસ્કી, ઘડિયાળો જેવી વસ્તુની દાણચોરી વિષે જાણવા જોગ માહિતી છે પણ હવે રેતી અને માટીની દાણચોરી પણ થવા લાગી છે, નમોના રાજ્યમાં શું શું થયું એની વાત કરતાં પહેલાં શું શું નહિ થયું તે વિચારો, હવે ભલા નર્મદના વારસદારો…..કલેક્ટર કમ ચીફ ઓફિસર કમ જજ એવા હોપ સાહેબે સુરતના નકશા કંડારેલા, તેમાં તે પછી કેટલાયે કારીગરોએ રંદા અને કડછા માર્યા. આરડીના હુલામણા નામે એળખાતા રમેશભાઈએ આધુનિક સુરતના પાયા નાંખ્યાં. વચ્ચેના સમયમાં પરમાર સાહેબે કંઈક સાર્થક કહેવાય તેવું કામ કરેલું. બીડી ફૂંકીને તંદુરસ્ત બનવા બનાવવા સાથે, કેશુબાપાની રાજકીય જરૃરિયાત સંતોષવા સૂર્યદેવરારાવને રાવસાહેબ બનવા દેવાયા, જગદીશને ઓવરબ્રિજોના જનક બનવા દેવાયા અને કાશીરામ રાણાની જડબેસલાક નેતાગીરીની ઈજારાશાહી નમોએ ખતમ કરી નાંખી.એ સાથે કેસરિયા અને ધોળિયા આજી માજી તરોતાજી નગર સેવકો અને નગરસેવિકાઓની અને વ્હાઈટ એન્ડ વ્હાઈટ રોકડપટુઓની ભયંકર જમાત ઊભી થઈ ગઈ. આ બધા પણ બિલ્ડર એસોસિયેશનના બેનંબરી સભ્યો છે. ચૂંટાયો નથી અને જમીનના બાંધકામના વેપલામાં પડયો નથી. એવો વિકાસ કર્યો કે બે કલાકના વરસાદમાં તો શહેરભરમાં વગર રેલે રેલ આવી જાય. આ સ્થિતિ ફક્ત સુરતમાં જ નથી. નવસારી, બારડોલી, વલસાડ, વાપી, ભરૃચ- સમ ખાવાની એક જગ્યા તો બતાવો જયાં પાણીના કુદરતી નિકાલની જગ્યા આ વિકાસવીરોએ રહેવા દીધી હોય….

આ તો થોડામાં ઘણું…….

Roadmap for Public Service

July 22, 2013

વર્તમાન પ્રવાહ
સુરત અને દમણથી પ્રકાશિત ગુજરાતી દૈનિક
તા. ૧૮-૭-૨૦૧૩
વર્તમાન પ્રવાહ આપણો, સૌનો અરીસો
ભરત શાહ, સુરત
જાહેર સેવાનો રાજમાર્ગ
ફોર્જરી, વિશ્વાસઘાત,છેતરપિંડી, ઠગાઇ, બોગસ દસ્તાવેજ, ગેરકાયદેસર કહેવાય તેવી પ્રવૃત્તિઓના કિસ્સાઓ દિનપ્રતિદિન વધી રહ્યા છે. પોલીસ ફરિયાદ અને ત્યારબાદ કોર્ટ કેસ યા પહેલા કોર્ટ કેસ અને ત્યારબાદ કોર્ટના હુકમથી પોલીસ તપાસ હવે રાબેતા મુજબની બાબતો છે. ચિંતાજનક બાબત એ છે કે આ પ્રકારના ગુનાઓમાં ફરિયાદી- આરોપી તરીકે “હાઇ સોસાયટી”ના કહેવાય તેવા લોકો વધુને વધુ પ્રમાણમાં સંડોવાઇ રહ્યા છે. આવી વ્યક્તિ કોઇપણ સંજોગોમાં એવું નહીં કહી શકે કે અમે શું કરતા હતા તે અને જે કરતા હતા તે ખોટું, કાયદાના ધોરણો મુજબનું નથી/ નહોતું તે અમને ખબર નહોતી ! ઓછું ભણેલા અને હિસાબ કિતાબમાં બે છેડા મેળવવામાં જ ચિંતાગ્રસ્ત રહીને પ્રવૃત્ત રહેનારાઓ આવો બચાવ કરે તે વાત માનવા જોગ છે પણ મોંઘીદાટ ‘ફોર વ્હીલર’માં ફરનારા, એવા જ કિંમતી સેલફોન, આઇપેડ, ટેબ્લેટ, લેપટોપ વાપરનારા કાયદો અને તેની આંટીઘૂંટી નહિ જાણીને કાયદાને અને તેની વ્યવસ્થા એટલે પોલીસને સુધ્ધાં ‘ખરીદીને’ કે ‘રાજકીય દાબદબાણ’માં લાવીને બધું ‘મેનેજ’ કર્યાનો ફાંકો રાખતા હોય છે.
સુરતમાં અને દક્ષિણ ગુજરાતમાં ગુંડા તત્ત્વો જે રીતે ફુલ્યા ફાલ્યા છે તે જોઇ, જાણીને સમજીને આઘાત પહોંચે તેવું છે. કાયદાને હાથમાં લેનારા કે ‘બધું મેનેજ’ કર્યાનો યા ‘વહીવટ’ કર્યાનો ફાંકો રાખનારાને રાજકારણી તત્ત્વો, ધારાસભ્યો, સંસદ સભ્યો સાથે સારા સારી હોય, એકબીજાને ‘ઓબ્લાઇજ’ કરતા હોય યા દરેક પ્રકારના કામ કરવા કરાવવાનો વહેવાર ધરાવતા હોય ત્યારે ફાવતું આવે છે. પરંતુ આવા તત્ત્વોને પ્રેરણા આપનારા કોણ હોય છે ?
ઘણા કિસ્સામાં નાની ઉંમરે સીધી કે આડી રીતે યા વ્યવસાયમાં સફળતા મેળવીને, દરેક પ્રકારના વેરાઓ ભરપાઇ નહિ કરીને (યા થોડા ઘણા અંશે ચૂકવીને) પૈસાપાત્ર થયેલા ઇસમોની સંખ્યા ખાસ્સી છે. આવા ‘નવધનિકો’ ગાડી-બંગલા, વાડી વજીફા, મોજમજા ભરપેટ કરી લે તે પછી પ્રસિદ્ધિ અને ર્કીિતની ભૂખ સંતોષવા સમાજસેવાનો ‘ધંધો’ શરૃ કરે. સમાંતર રીતે કથા પારાયણની પ્રવૃત્તિ પણ ચલાવે. તે પછી કાયમી સતત એકધારી આવક(બેનંબરી) ચાલુ રહે તે માટે શિક્ષણ અને આરોગ્યના ક્ષેત્રમાં સેવા કરવા ઝંપલાવે.બેનંબરના પૈસાથી ફાટફાટ થતી તિજોરીની દયા ખાવા, શિક્ષણ-આરોગ્યની સેવા માટે જરૃરી જમીન ખરીદે ! મકાનની સગવડ થઇ જાય એટલે ‘સેવા’ શરૃ! આ યજ્ઞા પહેલાં એક ટ્રસ્ટ બનાવાય અને તેની ૧૯૫૦ના સાર્વજનિક ટ્રસ્ટોના કાયદા હેઠળ નોંધણી કરાવાય. જે તે સમયે સમાજમાં પ્રતિષ્ઠા ધરાવનાર અને પૈસેટકે સુખી હોય તેવા સજ્જનને સમજાવીને યા સેવાની વાતોની આમલી પીપળી બતાવીને ચેરમેન બનાવાય. પોતે સંબંધિત ટ્રસ્ટમાં મેનેજીંગ ટ્રસ્ટી તરીકે રહે અને કુટુંબના ભાઇ ભત્રીજા, પુત્ર, પુત્રી,પત્ની, પુત્રવધુ યા જમાઇ જે તે ઉપલબ્ધ હોય તેને ટ્રસ્ટી બનાવી દેવાય. મૂર્ખ યા ભોળા યા ગણતરીમાં પાકા હોય તેવા સખીદાતાઓને શીશામાં ઉતારીને દાન મેળવાય. આવી દાનને ઇન્કમટેક્ષમાંથી મુક્તિના લાભનું ગાજર પકડાવાય. જમીનોમાં પણ ‘આ તો સાર્વજનિક હેતુઓ માટેની સંસ્થાની જમીન છે’ તેવા બહાના હેઠળ મહેસૂલી કાયદાઓની કલમોમાંથી મુક્તિ મેળવાય. વધારામાં રીઝર્વેશન હેઠળ મુકાયેલી કે લોચાવાળી કે સરકારી હોય તેવી જમીનોને’ઓળવી’ લેવાના પેંતરા રચાય. જો કોઇ જમીન માલિક સીધો નહિ ઉતરે તો ‘ભરવાડ’ નામ અટક ધારી આ કે તે માથાભારે ઇસમનું નામ આપીને ધમકાવાય. તે છતાં જમીન પ્રાપ્તિના પાસા પોબાર નહિ પડે તો બોગસ સાટાખત, બોગસ વેચાણકરાર, બોગસ કબજારસીદ દ્વારા કાગળ ઉપર અને પેલા ‘ભરવાડ’બંધુની ધાકમાં જમીન ઉપર પ્રત્યક્ષ કબજો મેળવી લેવાય ! આ કે તે સાચા ખોટા, નાના મોટા પોલીસવાળાને વેપલામાં સામેલ કરી દેવાય અને તેને મૂળ જમીન માલિકને પોલીસ સ્ટેશનથી દૂર રાખવાનું કામ સોંપાય ! લશ્કરી ઝડપે આવી જમીન પર ટ્રસ્ટનું મકાન પણ ઊભું થઇ જાય અને મૂળ જમીન માલિક તલાટી, મામલતદાર, કલેક્ટર, રજિસ્ટ્રાર,વકીલ અને કોર્ટના ચક્કર કાપતો થઇ જાય. આવી જાહેર સેવાના ધંધામાં પડેલા સેવાભાવીને સલાહ આપનારા વકીલને ગુનામાં સહગુનેગાર નહિ ગણાય. તે તો તે વકીલની વ્યવસાયી ફરજમાં આવતી પ્રવૃત્તિ કહેવાય અને ગણાવાય.
સંસ્થાને ધમધોકાર પ્રવૃત્તિમય રાખવા જાહેરાતો, કથા પારાયણોનો મારો ચલાવાય. કર્મચારીઓને ક્યારેય પૂરો પગાર આપવાનો નહિ. ચોપડે ઉધારાયેલી રકમ અને કર્મચારીને ચૂકવાયેલી પગારની ખરેખરી રકમ, વચ્ચેનો તફાવત જો મેનેજીંગ ટ્રસ્ટીની અને બાકીના ટ્રસ્ટી સભ્યોની બચત યા આવક ગણાય ! પેલા ચેરમેનને તો ર્વાિષક કાર્યક્રમમાં જ બોલાવવાના અને તે વખતે બધું ‘સારું સારું’ ‘સુષ્ઠુ સુષ્ઠુ’ દેખાડવાનું,બોલવાનું. કો’ક ખાટસવાદિયો ચેરમેનને રાવ કરે ત્યારની વાત ત્યારે. નેવનાં પાણી મોભે ચડે ત્યારે ચેરમેનને ભાન થાય કે ‘પેલા’ઓએ તો એમનો અને એમના નામનો ઉપયોગ જ કર્યો ! તેમના નામે ઉઘરાવાયેલા નાણાં, રાહતો, મદદો વિ.બધું પેલાઓ જમી જાય અને લોકો ‘ચેરમેનને ‘પેલાઓ’ જેવા જ ગણવા લાગે ત્યારે ચેરમેનના ફાળે બીજું શું આવે ???
‘લબાડ’, ‘હરામખોર’જેવા વિશેષણો જે ખરેખર તો પેલા ટ્રસ્ટીઓની સેવાની કમાણી તરીકે લોકોએ આપેલા ઇલ્કાબો છે તે ચેરમેનને પણ આપોઆપ લાગી જાય. ચેરમેન કરે તો વધુમાં વધું શું કરે ? કોઠીમાં મોં નાખીને રડે અને ઘરમાં કોઇ વડીલ હોય તો તે પેલાઓથી છૂટવા ટ્રસ્ટમાંથી રાજીનામું આપવાનું કહે. ચેરમેન રાજીનામું આપે ત્યારે ‘પેલા’ઓની ધરતી સરકવા માંડે એટલે ટ્રસ્ટની સભામાં તેને નામંજૂર કરી દેવાય ! નાટક તરીકે આવા રાજીનામાના પત્રને ફાડી કઢાય, પણ તે પહેલા એની નકલ કાઢી લેવાય ! જ્યારે ચેરમેન નડતરરૃપ પુરવાર થાય ત્યારે ‘પેલી નકલ’નો ઉપયોગ કરીને ચેરમેનનું નામ કમી કરી દેવાય ! આ બધી વાતમાં ચેરિટી કમિશનરની કચેરીનું નાનુ મોટું માથું સામેલ હોય પણ ખરું અને પેલાઓ પોતાના કારભારથી સરકારી પ્રાણીને દૂર રાખવા ચેરિટી કમિશનરની કચેરીને સાવ અંધારામાં પણ રાખવાની બ્લાઇન્ડ ગેઇમ રમી નાખવાનું પસંદ કરે !
આ હાલતમાં ચેરમેન મહાશય પોલીસ ફરિયાદ કરે તો પોલીસને તો પેલાઓએ પહેલેથી જ ગાંઠી લીધી હોય ! પોલીસ સ્ટેશનના ધક્કા ખાઇને થાકે એટલે ચેરમેન મહાશય કોર્ટ ફરિયાદ કરવાનું વિચારે. કોર્ટ ફરિયાદ થાય એટલે પેલાઓ મેટર ‘સબજ્યુડીશ’છે કહીને બચાવનો પ્લાસ્ટિકનો કોટ પહેલી લે, પરંતુ, તેઓ એ ભૂલી જાય કે મીડિયા પર જ્યાં સુધી કોર્ટ પ્રતિબંધ નહિ મૂકે ત્યાં સુધી મીડિયા એ કેસની વિગતો(જેમની તેમ, કાપકૂપ વિના, કોઇ પક્ષને અન્યાય નહિ થાય તે રીતે) પ્રસિદ્ધ કરી શકે !
મજાની વાત તો એ કે પેલાઓ સામે ફરિયાદ કરનારા એક માત્ર ચેરમેન જ નથી હોતા ! બધી કીડીઓ ભેગી થઇને સાપને ચટકા મારવાનું શરૃ કરે ત્યારે પેલાઓની દશા જોવા જેવી થઇ જાય ! પરંતુ પેલાઓ એવા નફ્ફટ થઇ ગયા હોય કે કોઇ અસર વર્તાય નહિ
. કોર્ટમાંના કેસનો નિકાલ વીસ વર્ષે આવે ત્યાં સુધીમાં તો પેલા ટ્રસ્ટવાળી સંસ્થાઓને દોહીને પેલાઓ તગડા થઇ જાય, બીજી – ત્રીજી પેઢી પણ ટ્રસ્ટી થઇ જાય ! ગંગાપુત્ર ભીષ્મ રાજગાદી જતી કરે અને અપહરણ કરેલી સુંદરીઓને પોતે પરણે કે ભોગવે નહિ અને ભાઇઓને સુપ્રત કરે ! એવો અનાસક્તિ યોગ આજના ભીષ્મોને પરવડે નહિ ! હીરાનો વેપારી ગમે તેવો પ્રવીણ હોય પણ નાણાવટમાં હીરા શોધવા જાય તો તેને ગંગાસ્નાનનો લાભ આપનારા ભીષ્મો નહિ મળે તો જ નવાઇ… જેણે સેવા થકી કમાવું છે તેને માટેનો આ સચોટ રસ્તો છે. જાહેર સેવકોને અનેક શુભેચ્છાઓ…!

Das Unfolds Kesariya Brigade’s Mat

July 22, 2013

વર્તમાન પ્રવાહ
સુરત અને દમણથી પ્રકાશિત ગુજરાતી દૈનિક
તા. ૨૦-૭-૨૦૧૩
વર્તમાન પ્રવાહ આપણો, સૌનો અરીસો
ભરત શાહ, સુરત
કેસરિયાઓની ચટાઇ અને દાસ
આજકાલ સેવા કરવાની હરીફાઇ ચાલી છે. મેદાન છે મુગલીસરાનું મહાનગર સેવાસદન યાને સુરત મ્યુનિસિપલ કોર્પોરેશન યાને સુરત મહાનગરપાલિકા. પ્રત્યેક નગરસેવક અને નગરસેવિકાને એવું પદ જોઇએ છે જેમાંથી ‘બે પૈસા’ નહિ ‘રૃપિયાના બંડલો’સેવા શુલ્ક તરીકે ડાબા હાથે લેવામાં સરળતા રહે અને કોઇ પણ પ્રકારના સ્ટીંગ ઓપરેશનમાં ઝડપાઇ નહિ જવાય. દક્ષિણ ગુજરાતની બે કો-ઓપરેટીવ બેન્કોની લોથ વાળી દેનારા મહાઅનુભવી રોકડપટુ બધાને ‘લેસન’ આપે કે મીડિયાવાળાથી કઇ રીતે દૂર રહેવું. ખાટલે મોટી ખોટ એ કે બધાને કોઇપણ સાર્થક કામ કર્યા વિના મીડિયામાં – અખબારોમાં, ટીવી, ફેસબુક પર ફોટા સાથે રોજેરોજ ‘ચમકવું’ છે. એટલે ગિલિન્ડર મહાગુરુ એવું શીખવે કે મીડિયાવાળાને ચા-પાણી-નાસ્તો કરાવીને પટાવી દેવાના. લેપટોપ, કમ્પ્યુટરનું જ્ઞાાન નહિ હોય તો ઓપરેટરને નોકરીએ રાખીને ઠેઠ નમો સુધી ‘નમોને નમન’ના સંદેશા મોકલતા રહેવું, જેથી એવું લાગે કે આ કાર્યકર્તા ફક્ત નામના નથી પણ કામના પણ છે.
હવે, કામ કઇ રીતે કરવું, કરાવવું એના ધોરણો પણ ‘આગુ સે ચલી આઇ’ પ્રથા મુજબના જ હોવાના. સ્ટીંગ ઓપરેશન કરનારાથી યા પાપારાઝી તસવીરપટુઓથી બચવા વચ્ચે એક દલાલ, સેક્રેટરી, એજન્ટ, વચેટિયો એવો વિશ્વાસુ રાખવો જેથી રૃપિયાની ટોપલી કે ટોપલાનો ભાર એણે જ ખભે લેવો પડે અને આપણે એટલેકે નગરસેવકો, નગરસેવિકાઓ ચોખ્ખા ચટ રહી શકે. એને આ મજૂરી પેટે ‘કામની કુલ રકમ’નો એક ટકો આપી દેવાનો. બે ટકા પક્ષમાં (ભાજપનું રાજ છે એટલે સ્વાભાવિક રીતે ભાજપમાં) ફરજીયાત જમા કરાવવાના. બે ટકા પક્ષનો જે મોનીટર હોય તે સ્વાભાવિક રીતે રાખે. જે નગરસેવક, નગરસેવિકા નથી તેવા ચૂંટણીને લીધે કપાળે તિલક કરાવીને ગાંધીનગર યા નવી દિલ્હી સુધી લાંબા થનારા મહા અને લઘુ રોકડપટુઓ થોડા બાકી રહે ?! બે ટકા જેવી રકમ બળિયાના બે ભાગના હિસાબે વહેંચાય. આ બધું કમઠાણ તો ધોળિયા, ભગવા અને ત્રિરંગી યા કો’કવાર ચતુરંગી છાપ ધરાવનારાનું જેઓએ વાસ્તવમાં ઠરાવો પસાર કરવા કરાવવામાં ‘સંકલન’ સિવાય કશું કરવાનું નથી.
કોન્ટ્રાક્ટ, મંજૂરી, નિમણૂંક, છટણી અને ‘ચટણી’ બનાવવાનું કામ સંકલન સમિતિમાં થાય જેનું કોઇ બંધારણ યા બંધારણીય અસ્તિત્વ નથી. બધા સેવકો અને સેવિકાઓ એવો ફાંકો અને આગ્રહ રાખે કે તેઓને પૂછયા વિના, સંમતિ લીધા વિના અને ખાસ તો તેઓની જાણ વિના બારોબાર કશું ‘સુઓ મોટો’ નહિ કરવાનું કે તેવી ફુટવા જેવી તોપનું સુરસુરિયું નહિ કરવાનું. રાજ્યકક્ષાએ અને દેશના પક્ષના વડામથકે ‘નમો’ જેવું કરે કે કહે તેવું કરવાની કે કહેવાની નકલ નહિ કરવાની. નમો એ નમો છે કે છોટા યા બડા ભીમ નહી.નમોની નકલ પણ ક્યારેય નહી કરવાની. કેમ ? બાકીનાઓ તો નમો થકી છે, નમોની નકલ સુધ્ધાં ! બધાએ ફક્ત નમોનો માસ્ક પહેરવાનું યાદ રાખવાનું. બાકી બધું નમોની કે ફળદાયી દેવદેવી મારફતે જે સુચના આવે તેને પૂર્ણપણે પૂર્ણ કરવાની ચીવટ રાખવાની. આ તો બધું રૃસ્તમોના મથકે યા રોકડપટુ સાહેબના ઘરે યા કિલ્લે કરવાનું. મુગલીસરામાં તો મહાનગરના ગણવેશધારીઓને હાથમાં રાખીને હિસાબ કિતાબ કરવાના.
જે હિસાબે પેટ્રોલ, ડિઝલ અને સીએનજી સસ્તા થાય તેના પ્રતિમેળમાં મોંઘવારી વધે એટલે મુગલીસરાના સેવાસદનમાં અને શહેરની હદમાં જ્યાં ત્યાં ઝોનલ ઓફિસમાં પથારા લઇને બેઠેલા ગણવેશધારીઓમાં અંદાજે દસ ટકા વહેંચાઇ જાય. ત્યાં વહેંચણીમાં હોદ્દા અને સત્તા મુજબનો ભાગ હોય ! જે તે ડિપાર્ટમેન્ટનું કામ હોય તે ડિપાર્ટમેન્ટમાં પટાવાળા સુધ્ધાંને એનો હિસ્સો પહોંચે તેવો સભ્ય સમાજવાદ પ્રવર્તે છે. અસભ્ય કેસરિયાવાદ તો ચૂંટાયેલા હોય અને આ કે તે કમિટિમાં જામી ગયા હોય તેઓને જ વળગાડની જેમ વળગે. તેઓ બધું જાણીને અજાણ થઇ જાય અને કહે કે બધું અમને પૂછયા વિના જ સુઓ મોટો કરી નાંખ્યું,તેથી એણે જેટલાં આવાં કામો સ્થાયી સ્વરૃપે ૧૫ થી ૪૦ વર્ષના પટે આપ્યાં હોય તેવાં બધાં કામોને અસ્થાયી કરવાની હવે તજવીજ કરો અને નગરને અને સુરત મહાનગરપાલિકાને એક કામમાં ૪૦ વર્ષમાં ૬૦ કરોડનું નુકસાન કરાવીને ટેન્ડર ભરવાવાળાને તેટલો લાભ કરાવ્યો તો તેના પ્રસાદનાં નાણાં તે ગમે તેવો નમોની નકલ કરવાવાળો મોટો ભીમ હોય તો તે તેના પેટમાંથી કઢાવો !
આ બધી ભાંજગડમાં વિરોધપક્ષે કોંગ્રેસવાળા જે બેઠેલા તેઓએ અજાણ રહેલાઓને જગાડયા તેનો બદલો કઇ રીતે આપવો ? તેઓ સાથે અને રોજેરોજ કૂકડેકૂક કરનારાઓને ચારો કોણે કેટલો નાંખવો તે હવે રોકડપટુ દિલ્હી બાઉન્ડ કલાકારને જ આપો. તેના કિલ્લાના ભંડારિયા સામે તો ઇન્કમટેક્ષવાળા પણ જોવાની હિંમત કરતા નથી. સૌથી મોટી ચિંતા રૃસ્તમોના સોહરાબની છે. આઇઆઇટી એન્જિનીયર અને ઉપરથી પાછો આઇએએસ ! મ્યુનિસિપલ એક્ટના હિસાબે તો તે સોહરાબ જ છે ! કેસરિયાઓએ જે ચટાઇ ગુંથેલી તેને આ વહીવટી દાસ બાવાએ ખોલી નાંખી. એવું તે બધામાં નહિ કરે તેની શી ખાતરી ? કરે તો શું ? આ તો થોડામાં ઘણું….

Media and NaMo

July 19, 2013

Hello world,

As of today NaMo@Narendra Modi is the most discussed politician.It may be regional,natioal and international media.That can be print media,TV channels,Internet-Social or Un-social Media-Facebook,Twitter, Google+ etc,Radio, Cell phone messages.What is the secret?

Media is ‘mythological May Danav’ for NaMo@ Narendra Modi. May Danav built a palace at Indraprastha for Pandavs and Draupadi. The palace had a pond designed to look like a carpet. Duryodhana set his foot on the ‘carpet’ and tumbled down in a pond. Everyone present laughed, so Draupadi remarked,’ Like father, like son’. ‘A blind man (Dhrutrashtra) ought to have a blind son (Duryodhana)’.This remark lead all Kurus and Pandavs to Kurukshetra, to wage an epic war, Mahabharata.

Today’s India is geographically short of Bharat of Mahabharata, but, politically it is worse than that of the epic. One fails to know and understand the other. No one is a gentleman and a good lady, of course in politics, among political parties and politicians. Every one knows the reality of others’ very dirty and filthy under clothes. All keep these secrets as guarded assets. All are combined and united to put a collective defense against law and Supreme Court of India. They are all in agreement to save skin from the clutches of law, may be RTI and election laws for disqualification , In short they want to remain above law for ever. NaMo is no exception . In Gujarat, he is the law of all laws. Naturally he is above all laws. Imagine what will happen to India if he succeeds to be the next Prime Minister. The media, corrupt as it was earlier, is bent upon to “create a Tiger out of a Rat “

The way readers and viewers are exposed to NaMo@ Narendra Modi by national and international media by every piece of calculated positive and / or negative publicity , it is proved beyond doubt that media is a real May Danav of 2013 having its definite designer price. It proves beyond doubt that media is corrupt and it can be corrupted totally and thoroughly.

To my guess NaMo has amassed INR 5000 Crores. The simple basis of this guess is this. Day before yesterday, a village clerk (talati cum mantri of a village panchayat) was ‘caught red handed’ by officers from anti corruption bureau while accepting a bribe of INR 1000/-from a citizen presumably a BPL Below Poverty Line card holder for issuing a certified copy of a family tree of a deceased relative required mandatorily for mutation ( procedure to delete deceased name and replace it with successors or inheritors’ names on the basis of death) in the Record of Rights( in a property register). Initial demand was of INR 2000/-The world witnessed Indian leaders fighting and vying for cheap publicity in the vicinity of unidentified dead bodies in the Indian state of Uttrakhand. To get any benefit from any body’s death has become the gruesome characteristic of Indian leaders and the administration ( from village to Rashtrapati Bhavan via Chief Ministers’ and Prime Minister’s offices). A village clerk is a very small creature or say ‘insect’ in India’s administrative prism. During NaMo’s record stint of rule he catered to all needs of numerous national and international ‘big buddies’. i am conservative in my calculations. No doubt NaMo is efficient administrator but he is the most corrupt chief minister Gujarat ever had. He has not deposited the entire loot at the national bastion of BJP, colloquially known and termed as Delhi’s Thugs.New Delhi is known for various types of thuggee. Children are taught to be beware of Delhi’s Thugs! NaMo has kept the majority amount with him. Sonia Gandhi and her puppies know this well because they, too, resort to same modus operandi.

Out of INR 5000 Crores, he can afford to spend INR 1000 Crores to bribe /corrupt media, one and all, no one spared. He has a budget of INR 1000 Crores to get folks for his rallies and meetings. Rs.05 ticket for his Hyderabad rally is anyway to convert his black money into white. Sonia Gandhi and her puppies need to keep mum and watch how NaMo creates traps, either for all other puppies or for himself. They need to learn and relearn
that ‘Only NaMo can defeat NaMo’.

Thanks to media, black money has started pouring in the market well before the declaration of 2014 Loks Sabha Election. ‘NaMo ne naman.’ Respects to NaMo. Long live NaMo, victorious or defeated…

Sumantrai D. Bhatarkar

July 17, 2013

Hello world,
i am unhappy to write this piece.It is an obituary to a ‘fighter’.Please read it.

SUMANTRAI DAYALJI BHATARKAR
( Date of Birth 25-9-1931 Date of Death 14-7-2013)
It is very difficult for me to believe and say that Sumantrai Dayalji Bhatarkar is no more with us. He was a father figure for my family. A gentleman par excellence. Always smiling. Never dissatisfied, depressed and down in any whatsoever difficult, hard and trying moment in his life .Always content, happy and pleased with whatever God preferred for him. Neat and clean, well dressed. No double speak, no double standard any time in his life. Always lawful and law bound, very simple and straight forward in conversations and dealings. Never to go back on his words, verbal or written. His memory was amazing. He would tell his visitor exactly when he met him or her and what were the talks then they had. He had great love for numbers. He would tell the day and date of important events in his as well as India’s recent and far past. A sort of a moving encyclopedia or say a ready reckoner for anyone searching historical moments beyond 1947 and there after.

He cherished and lived very well the legacy of values imbibed from his parents, Dayalji Kasanji Bhatarkar and Gajraben Dayalji Bhatarkar. i am witness to so many incidences in his life. Few years back, i had been to a remote village, Chincholi, Taluka Rahuri, District Ahmednagar ,Maharashtra where Bhatarkars lived once and tilled the lands on lease or tenancy. After a spell of considerable years, they preferred to forego legal rights and handed over the lands to owners. Difficult to believe in these days when everyone is in the race to accrue money, benefits, possessions, properties, prestige and positions in the shortest possible time. There is a dictum prevalent today of no hold bar for ends and no one worries about means. But never so with Bhatarkars. They always heard and obeyed what the heart said, mildly or loudly. Between heart and mind, the parents and Sumantrai with his wife, late Sumitra preferred the heart. Very simple in thinking and living. To do away with desire to have more and more was not at all difficult for them. This was embodied, certified and reflected in almost all marriage invitations from their Jamindars at Chincholi, Rahuri, Ahmednagar, Maharashtra. The marriage invitations carried Sumantrai’s name with Sumitra displayed prominently with pride and respect . The names of grandparents and parents of would be bride or groom would follow Bhatarkars’ names. A very rare example of loving bond between a Gujarati tenant and a Maharashtrian owner. The practice is being followed for years and from one generation to another. Whenever i went to Chincholi, on mere mention of name of Bhatrakars, i was received with care, love and affection by his ‘family’ in far off Maharashtra. They helped me in all manners during my short stays for four years or so. Thanks to Bhatarkars. It is very difficult for me to emulate this experience here in Amri, Navsari and Surat.

Sumantrai Bhatarkar was Pramukh of Athwa Vividh Karyakari Shakari Mandli Limited for consecutive 41 years (1972 -2013).i have 54th annual report of AVKSML in front of my eyes. AVKSML has 636 members. It has approved share capital of Rs.2lacs, actual share capital of Rs.58,340/-,Reserve Fund of Rs.4,90,053/-,Menbers’ Permanent Deposit of Rs.13,15,500/-and Other Funds of Rs.59.21,730/16 P. AVKSML’s last year’s sale was of Rs.3,06,10.289/84 P. Its Audit Class for 2011-12 was ‘A’.He enjoyed confidence, love, respect and regards of all his 635 comrades at AVKSML. This phenomenon is rare especially when power crazy and position corrupt individuals spend huge amounts to win a board membership of any co-operative body. The election for the post of Chairman/Pramukh/President of such a body is so fierce that few individuals spend lacks of rupees to win! Imagine no election for 41 years! surprising indeed. That itself speaks volumes about his management abilities, impeccable character, spotless career, thrift and simplicity in all walks of life, unassuming personality and sense of brotherhood with everyone. He was AVKSML’s Pramukh till his death. His devotion to his institution is reflected in the fact that during his tenure as Pramukh for 41 years he did not attend only 3 meetings. His absence was probably due to his father’s death, his wife’s death and his own hospitalization prior to his death.

Sumantrai was also a committee member of Anavil Wadi, Gopipura. He and his family donated 3000 meters of land at Althan,Surat to SOGAYO to build a school in the name of his father Dayalji Kasanji Bhatarkar. He was Trustee of this school till his death. The school is catering to educational needs of students from economically disabled and middle class families residing in surrounding areas. It is noteworthy that no donation is accepted for admissions and the fees are very minimal.

Sumantrai loved walking to keep himself physically fit. Daily on a given time, he was to be found walking from his residence to his farm, orchard & other landed property at Althan. He protected himself from sunlight by wearing Umpires’ White Cap. He was so familiar with his cap that he was nick named as “Suman Umire”, often pronounced wrongly as “Suman Empire”. Walking for distance of four kilometers was a routine for him. This kept his heart very strong, to the extent he lived, walked, carried out his daily schedules with pink face, rosy smile with a broken heart for three days. Yes, he was diagnosed as a cardiac patient with a silent massive heart attack involving almost three walls. His ECG and ECHO report baffled me and everyone else. Apparently he was hale and hearty, even in hospital ICCU. The heart which did not succumb to the threats of goons, land mafias, politicians, crooks ,thugs , scoundrels and unlawful elements supported by builders and lawyers for nearly twenty years,at last gave way to my lack of knowledge and innumerable limitations to save an individual who was near and dear to me and who ,if allowed so,could have lived happily for another decade. .i regret a lot. He was so affable that he could not afford to say ‘no’ to Yam Raj.

i met him last on 7th of July,2013 when i sought his blessings and suggestions by showing my manuscripts in Gujarati. He witnessed me writing in English for nearly thirty years. Yes, i started my second innings of writing in Gujarati after a spell of two decades, when he was to call it a day in his innings of nearly 82 years. i can only say, please reserve a birth for me beside you ……to have a nice company there also…